Wedstrijdvoorbereiding
Zaterdagavond nog even op de website van Tourclub Handel gekeken. De A- en B-groep vertrekken gezamenlijk om 8.00 uur naar Berg en Dal. Oei, de eerste keer boven de 100 kilometer in een heuvelachtig landschap. Dat beloofde voor mij een pittige tocht te worden. De rit moest dus goed worden voorbereid. Hoe loopt de route? Waar komt de wind vandaan? En waar is de bevoorrading? Nog even de tocht downloaden van de website, overzetten naar mijn Garmin en vervolgens op tijd naar bed 😉.
Om 6.30 uur ging de wekker. Een beetje nerveus voor de etappe die voor me lag.
Cruesli met skyr, een banaan en een kop koffie verdwenen naar binnen. Van cafeïne word je tenslotte wat alerter, en dat kon vandaag zomaar van pas komen.
Na het omkleden volgde uiteraard nog een laatste controle van het materiaal. Mijn bevoorrading bestond uit een banaan, een reep, een gelletje en een grote bidon met dorstlesser. Klaar voor vertrek.
Koers
Iets voor 8.00 uur stond ik aan de start. Even rondkijken en een inschatting maken van het koersverloop. Er stonden zes sterke renners aan de start… en ik.
Dat betekende maar één ding: slim rijden. Sparen, sparen en nog eens sparen.
Klokslag 8.00 uur vertrokken we met zeven renners richting Berg en Dal. Vanuit het achterste wiel hoefde ik maar weinig inspanning te leveren en kon ik ondertussen genieten van het prachtige landschap. Met de wind in de rug koersten we in een mooi tempo richting de heuvels van Nijmegen.
Eenmaal daar aangekomen bleek al snel dat ik bergop toch wat tekortkwam. Maar dankzij een uitstekende wedstrijdvoorbereiding (lees: een klein stukje afsnijden) wist ik toch als eerste boven te komen op de Stekkenberg. Vanaf dat moment was het peloton weer compleet.
Gezamenlijk begonnen we aan de klim richting Tivoli. Met stijgingspercentages rond de 6% moest ik de groep opnieuw laten rijden. Qua gewicht sta ik dan ook niet echt scherp. Terwijl de sterke mannen ook nog de Oude en Nieuwe Holleweg meepakten, kwam ik wederom als eerste aan bij de bevoorrading.
Bij De Oude Molen werd er voldoende gegeten en gedronken. Tijd voor de finale.
Finale
Zes sterke renners draaiden kop over kop, fietsend over de smalle landweggetjes en fietspaden. Met de wind strak van voren werd ik ondertussen wederom uitstekend uit de wind gehouden. Het tempo ging richting het einde nog iets omhoog. Hier en daar verschenen kleine haarscheurtjes in het peloton. Maar met verbeten gezichten werd koers gezet richting Boekel, met de finishlijn aan de Arendstraat 51.
Moe maar voldaan passeerden we uiteindelijk gezamenlijk de finish.
Evaluatie (proost 🍻)
Koersen is keuzes maken. Vandaag koos ik vooral voor het wiel van een ander.
Dankzij het harde werk van mijn ploeggenoten heb ik deze rit relatief gemakkelijk overleefd. De tactiek heeft gewerkt: sparen, sparen en nog eens sparen.
Terugkijkend was dit een schoolvoorbeeld van moderne wielertactiek: zo weinig mogelijk kopwerk verrichten, de concurrentie het zware werk laten doen en toch fris aan de meet verschijnen.
Om ons succes te vieren waren we bij Mary uitgenodigd voor een drankje.
Daar hebben we gezellig het glas geheven: Op een prachtige dag. Fietsen is écht mooi.
Mannen, bedankt! Zonder jullie noeste arbeid was het voor mij een stuk zwaarder geworden.
Tot volgende week zondag! 🚴
