De dag van deze laatste officiële toertocht van dit jaar begon wat fris deze ochtend. Misschien dat dit de reden is dat we met een niet al te groot clubje aan de school stonden. Het belooft wel een mooie zonnige dag te worden dus daar heeft het niet aan gelegen!
Met 12 leden van Tourclub Handel en een gastrenner zijn we van start gegaan met de tocht Haelen. Een bekende tocht die we al jaren rijden. Alleen dit jaar rijden we de route andersom, en wordt de koffie genuttigd op een voor ons nieuw adres in Beringe. Hoe moeilijk kan dat zijn.
Dit principe, terugkijkend op het afgelopen seizoen, is vaker gehanteerd en blijkt af-en-toe te leiden naar, laat ik zeggen, parallel lopende zandwegen. Gelukkig is dit vandaag niet het geval. Wel een keer dat de voorrijders ietwat roomser als de paus waren omdat zij ervoor kozen de weg over te steken naar het fietspad aan de rechterkant terwijl er aan de linkse kant een dubbel fietspad lag. 300 meter verder waren we verplicht om de weg opnieuw over te steken en toch het tweerichtingenfietspad te volgen. Ik zeg: “toch goed bezig!”
In een mooi tempo vervolgden we de weg richting Limburg waar het langzaam maar zeker steeds bewolkter werd, en zelfs mistig werd. Het bleef goed opletten voor onze medeweggebruikers op de fiets die soms plotseling uit deze mist opdoemden. Ook zij hielden rekening met de weersomstandigheden (code geel, maar we gaan toch!) van deze ochtend en er werd netjes snelheid geminderd.
Wat mij persoonlijk goed bevallen is, het afgelopen seizoen, is dat de pauzeplekken wat verder in de route zijn gelegd. Ik kan me niet herinneren dat we dit jaar ergens aan een gesloten deur zijn gekomen omdat we te vroeg waren. Of m.a.w. dat we al voor 10 uur ergens aan ons koffieadres waren. Het betekende dus dit jaar wel dat van veel nieuwe adresjes ontdekt moest worden of zij een goei bakske koffie hadden. Ook vandaag kwamen we daar achter, en wat mij betreft, ondanks dat we vriendelijk en gastvrij ontvangen zijn, mogen we in Beringe wat anders zoeken.
Afijn. Toen wij weer verder. We staken de 200 jaar geleden gegraven Noordervaart over, voor het laatste mistige stukje Limburg. Gelukkig was het in Brabant weer licht. Het zonnetje scheen volop. Langs de ook meer dan 200 jaar oude Helenavaart hobbelden we richting huis. Het leek wel of dit stuk weg ook 200 jaar oud was. Ik verwacht overigens wel dat hier binnenkort een nieuwe laag ZOAB (de moderne pekweg) gelegd wordt omdat richting Griendtsveen al een nieuwe laag split op de weg lag.
Behalve dat de rest van de tocht bijzonder zonnig was, zijn er niet veel bijzonderheden meer te melden. De tocht is voor de rest bijna vlekkeloos verlopen. We hadden nog 1 lekke band van Mari, maar die werd door Twan snel en vakkundig gerepareerd.
Voor de liefhebbers was er nog koffie bij Mark!
Voor de volgende week staat de “tijdrit op gemiddelde” op het programma wat altijd weer een leuke afsluiting is van het seizoen. Geef je daarvoor nog op via de site van de tourclub als dat nog niet gedaan is![smoothslider id=’71’]

10 Renners hadden er weer zin in tocht, het was een frisse zondagmorgen 9 graden werd gezegd. Enkele renners kozen voor een mountainbike tocht in Groesbeek andere waren nog in zuid Limburg voor de Mh2d en eentje moest zo nodig trainen voor de Eindhoven marathon Marco zat met gezondheidsproblemen thuis, hopelijk niet ernstig. Marco sterkte met je herstel.
De tocht ging deze keer richting de kokse hoeve naar Boerdonk in Keldonk de zuid Willems vaart over en zo naar Zijtaart. De tocht verliep verder prima op enkele puntjes na die nog een aanpassing nodig hebben. Ja als er een weg weg is, dan kan de route commissie er ook niets aan doen.
In Oud Empel aangekomen konden we lekker buiten van onze welverdiende pauze genieten.
Een paar leuke dames namen een paar foto’s van ons, zodat we er allemaal opstonden.
Na de pauze hadden we nog zo’n 47 km te gaan, dus gas erop, dat ging niet altijd, want door al die weer omstandigheden was er een stuk fietspad bezaait met takken Jos moest even zijn tandwielen vrij maken van wat takken, gelukkig was dat snel gebeurd en konden we de tocht afmaken. In Uden aangekomen hebben we best wel enkele minuten moeten wachten voordat we konden oversteken. Eerst moesten we een flink aantal motoren voorrang geven. Na het oversteken kregen we nog een middelvinger van een gefrustreerde automobilist. Kennelijk slechte nacht gehad. Vlak voor Huize Padua reden we nog de marathon loper voorbij die ons uitbundig begroete eenmaal in Handel aangekomen was er beschuit met muisjes van onze kersverse Opa. Het was weer een schitterende tocht.[smoothslider id=’70’]

Het was perfect fietsweer deze zondagmorgen, maar de opkomst was niet zoals we gewend zijn, 13 renners waarvan het over grote deel uit Boekel. De klok sloeg 8 uur en we gingen van start over de kapelweg richting Elsendorp en zo naar Landhorst met Jan en Mary op kop. We hadden die richting de wind mee, dus het was relaxed fietsen. In Oeffelt aangekomen gingen we de maas over en namen we afscheid van Mary, die moest op tijd thuis vanwege een uitvaart. De rest ging de tocht vervolgen naar onze oosten buren, waar we menige leuke paadjes op de route lagen. Ondanks alle inspanningen van de route commissie  zat er toch nog een foutje in de route, gelukkig had Jos de route opgenomen zodat die ook weer aangepast kon worden.
Na z’n 60km zouden we toch in de buurt zijn van de pauzeplaats, maar nee hoor niets wat erop leek. PietR had nog zo zijn best gedaan in zijn beste Duits. Er werd besloten om de route te vervolgen totdat we iets tegen kwamen, maar dat viel effe tegen, we waren inmiddels de grens en de maas weer over waar de eerste poging werd gedaan helaas op slot de volgende ook op slot. Inmiddels waren we Sambeek gepasseerd en John ging Karin bellen of ze de koffie klaar had over 3 kwartier, zo gezegd zo gedaan. Toen we bij Karin aankwamen had ze de koffie klaar staan met heerlijke bokkenpootjes. Ja pauze na 107km was nieuw voor ons.
Omdat we pas al richting Achel zijn geweest gaan we volgende week zondag de tocht van Empel fietsen.[smoothslider id=’69’]

3 september stond de tocht ‘Alverna’ op het programma. Een mooie tocht van 109 km in een richting waar we niet al te vaak komen gedurende het jaar. Ondanks de uitstekende weersvoorspellingen was de opkomst zeer gering. Slechts 8 renners hadden zich tijdig gemeld aan het vertrek, te weten John Minten, Mark en Ton Manders, Noud Smits, Mark Scheepers, Marcel Beekmans, Piet Klokgieters en niemand minder dan Arie van de Tillaart. De geringe opkomst bleek gedeeltelijk het gevolg van het gezellige feestje van onze zestigjarige Jos van den Broek. Met het oog op het mountainbikeseizoen gaven anderen de voorkeur aan een uitdagende MTB-tocht in Swalmen.

De route begon zeer toepasselijk over bekend terrein richting Esdonk. Het Esdonks kapelleke uit 1562, bekend van het offeren van roestige spijkers om zweren te genezen, laten we links liggen. Van Volkel naar Uden en van Nistelrode over de A50 en A59 naar Berghem. Via onbekende fietsstraten, waar de fietser de hoofdweggebruiker is, werd bij Ravenstein de Maas overgestoken en de provincie Noord-Brabant verlaten. Onder een strak blauwe hemel was het genieten over de dijken van de Maas. Bij Balgoy keerde we ons af van de Maas en werd koers gezet naar Alverna. Door de natuurreservaten ‘Wijchense Ven’ en ‘Overasseltse en Hatertse Vennen’ koersten we richting onze pauzeplaats Walrick in Overasselt.  Midden in de Overasseltse en Hatertse Vennen ligt de merkwaardige kapel van St.-Walrick met de bijbehorende koortsboom. Evenals het ons bekende Esdonks kapelleke is dit ook een bedevaartsplaats, waar al eeuwenlang mensen lapjes in de boom hangen om van een ziekte te genezen. De boom en omgeving verteld een legende over de ‘Hoemannen’ – rovers die het gebied rond Heumen onveilig maakten.

Restaurant St. Walrick is een bekende pauzeplaats voor ons. Dit familiebedrijf uit 1967 is van oudsher een pannenkoekenrestaurant. Met een groot buiten terras een uitstekende plek voor een kopje koffie met wat lekkers erbij. Omdat Piet Klokgieters gereserveerd had voor ruim 25 personen vloeide de koffie rijkelijk!

Na de pauze verlaten we bij Heumen Gelderland. Met nog maar een kleine 40 km te gaan doorkruisen we Linden, Beers en Mill. De Midden Peelweg leidt ons naar Odiliapeel vanwaar we binnendoor terug fietsen naar Handel. Klokslag 12 uur rijden we Handel binnen. Met een afstand van 109 km, 159 hoogte meters en 178 bochten was het veel draaien en keren, maar heeft dit achttal zéker genoten van deze tocht.

Aanstaande zondag is Piet Rovers de grote organisator van de tocht over 107 km naar het Duitse Asperberg. We hopen dat de weersvoorspellingen nog positief veranderen anders zou deze tocht weleens letterlijk in het water kunnen vallen.

[smoothslider id=’68’]

20 renners en een renster stonden weer klaar voor de tocht naar Budel. Het was een tocht van 111km over mooie wegen Deze nieuwe tocht verschilde wel van die van het vliegveld de Kempen in Budel waar we al jaren in ons programma hadden staan. We vertrokken met de complete groep richting de Mortel, waar Peter als snel een lekke band had, vanwege het nieuwe asfalt met al die scherpe steentjes. Gelukkig kon het snel verholpen worden en konden we de tocht weer voorzetten naar Helmond via Someren kwamen we na 60km zonder problemen aan bij de pauzeplaats in Budel waar de deuren wagenwijd open stonden kennelijk niet voor ons, want wij konden heerlijk buiten genieten van het terras. Het was weer keurig geregeld ditmaal door Peter.
Na de pauze werd besloten om weer als een groep te vertrekken, na zo’n 25km voelde Mark v L in zijn achterzak en kwam tot de ontdekking dat hij zijn telefoon op het terras had laten liggen, shit ging het en nam Andre mee om zijn telefoon op te halen. Toch weer 50km extra training voor die twee. De rest ging de tocht afmaken. In Helmond aangekomen was er nog een aantal kilometers te gaan met een goed tempo erin, wel moesten we de route aanpassen om niet weer over die steentjes te gaan. In Handel aangekomen had Mark M nog iets te vieren, Yvonne was jarig geweest en trakteerde ons op heerlijk gebak.[smoothslider id=’67’]