Vandaag stond de 2^e rit op het programma die telt voor het clubkampioenschap. Net voor 9.00 uur komen er, zoals Jarno opmerkte, “van alle hoeken en gaten” renners tevoorschijn die zich melde bij De Bron.

De opkomst was niet verkeerd met 17 renners en 1 gastrenster.  Jawel een “dame’, die al snel goed en zonder problemen mee reed in de groep. Een klein probleempje had ze wel na een leegloper bleek dat ze geen reserve materiaal bij zich had, maar vele hoffelijke mannen waren bereid haar te helpen.

De route ging via Veghel en St Oedenrode naar Oirschot alwaar bij de “De Beurs” een bakkie werd genuttigd.  Mary had, om  op tijd thuis te zijn, de koffie overgeslagen en was in z’n eentje begonnen aan de weg terug. Bikkelen tegen de wind in. Uit het appje dat hij stuurde bij aankomst thuis bleek dat hij blij was dat ie het had gehaald.

Na de koffie het lange stuk langs het kanaal naar huis tegen de wind in, maar met een paar sterke mannen voorop was dit geen probleem.

Om acht uur word ik wakker van de regendruppels die op het dakraam vallen. Dat was niet wat de weersverwachting gisteren voorspelt heeft. Gelukkig is het maar een buitje en is het verder droog gebleven. Met de afspraken van de laatste vergadering in gedachte was de verwachting op een grote opkomst voor de eerste rit van dit seizoen. Met 16 renners vertrekken we klokslag 9.00 uur. Anders als de fietsnavigatie aangeeft fietsen we richting Boekel. Via een mooie route over rustige wegen bereiken we Nistelrode waar we, na zo’ n 33 kilometer, net na tien uur aan de gesloten deur van boerderij-terras het Venster in Vinkel staan. Ondanks dat deze gelegenheid pas om 10.30 uur opengaat wordt de deur toch voor ons geopend. Naast de koffie wordt er een bordje met lekkere cake, koekjes en chocolade op tafel gezet. Een mooi en gezellig koffieadres dat we erin moeten houden. Wanneer we de rit vervolgen probeert de zon door te breken, maar dat lukt niet helemaal. Na het herstel van een lekke band vervolgen we de rit en via Heeswijk en Dinther bereiken we Meierijstad. Via het centrum van Veghel gaan we, met de wind van voren, langs het kanaal richting Boerdonk. Na een lusje naar Gemert weer terug naar Esdonk en nog een ommetje over de Magdalenaweg zijn we om kwart voor twaalf, met bijna 70 km op de teller, terug in Handel. Volgende week staat Oirschot op het programma, vertrek 9.00 uur. Voor het fietsweekend van 29 en 30 Juni zijn nog plaatsen vrij, laat via de aanmeldingslijst, op de site van de tourclub, even weten of je hier wel of niet aan deelneemt. De organisatoren kunnen dan verder met plannen en afspraken maken voor eten en slapen.

16 leden stonden zondag klaar om de tijdrit op gemiddelde te rijden. Na de loting voor de startvolgorde en het gebruikelijke borreltje vooraf uitgedeeld door Joke Versantvoort, het is tenslotte Kermis in Handel, kon de eerste renner van start gaan. Ton Manders mocht als eerste vertrekken omdat hij al vroeg een andere afspraak had. Telkens na 1 minuut mocht de volgende deelnemer van start gaan totdat alle 16 renners vertrokken waren. De organisatie kon nu rustig onder het genot van een kopje koffie de gemiddelde snelheid die iedereen had opgegeven invoeren in de laptop. John Vossenberg was ook gekomen om de deelnemers aan te moedigen. Na de 3^e ronde was het klokken geblazen voor de organisatie want iedereen kwam in rap tempo binnen. Toen iedereen binnen was werd er gezellig koffie gedronken en genoten van een stuk vlaai in de stralende zon op het terras. Na een kwartier iedereen in spanning gehouden te hebben kwamen de uitslagen van de organisatie. Van de 16 renners hadden er maar liefst 12 renners te hard gereden, en wat opvalt is dat in de top 5 juist alle renners zitten die te zacht hebben gereden, dat is een wijze les voor volgend jaar. De winnaar dit jaar is William Swinkels met een opgegeven tijd van 26,8 en een gereden tijd van 26,746  superknap natuurlijk en gefeliciteerd! Na de bekendmaking van de uitslagen werd er nog en drankje gedronken en nog een tijd lang nagekletst. Alle prijzen van dit seizoen zullen zondagmiddag 8 oktober uitgereikt worden tijdens de seizoensafsluiting in de Nia Domo in Boekel.

Vandaag staat de laatste tocht van het seizoen op het programma, voor de tijdrit van volgende week de laatste kans om de spieren te testen. Spieren, vandaag draaide hier alles om. Ter bescherming tegen de frisse ochtendkou hadden veel renners de been-en armstukken aan en ook de windbreker over het shirt. Met 10 renners vertrekken we richting Boekel, hier sluiten nog twee renners aan die thuis nog even wat extra kleding opgepikt hadden. De gastrenner van vandaag kreeg na zo`n 10 km last van zijn spieren en keerde om. Een hele prachtige route door een mooie landelijke omgeving bracht ons snel in `s-Hertogenbosch. Via fietspaden langs nieuwe wegen bereiken een mini Alpe d`Huez en na 6 haarspeldbochten bereiken we de top. Na enkele kilometers bereiken we de geplande koffieplaats, maar recreatieplas de Langspier had de kringspier gesloten. Gelukkig hebben we een renner in ons midden die de omgeving goed kent, en zo zitten we, zo`n 15 km verderop toch aan een lekkere bak koffie zonder iets lekkers. Niet om dat niet beschikbaar was, maar de rijken waren er niet bij, en hebben wij met onze eigen meegebrachte boterhammen de spieren weer op kracht gebracht om de laatste 40 km naar huis af te leggen. Na de pauze was de kou uit de lucht en rolden we onder een warm zonnetje na 105 km weer Handel binnen. Hopelijk is het weer ons volgende week ook goed gezind en zijn we met velen aanwezig bij de afsluitende tijdrit op gemiddelde over 45 km. Na de ontvangst bij familie Versantvoort start de eerste renner om 09.00 uur om zijn vooraf opgegeven gemiddelde zo dicht mogelijk te benaderen. Na afloop wordt hier ook de uitslag bekend gemaakt. Zorg dat je erbij bent.

Voor hen die nog niet gereageerd hebben op de uitnodiging van de seizoensafsluiting het verzoek om  vóór 29 September, via de aanmeldingslijst op onze site, aan te geven of je er bij bent.

De herfst lijkt van zaterdag op zondag toch wel echt te zijn aangebroken. Om 03.20 uur viel de regen nog met bakken
uit de lucht. Je denkt al snel dat het niet de moeite zal zijn om in de morgen de racefiets van stal te halen. Je draait je
nog even een keertje om en voor je gevoel loopt de wekker een paar tellen later af. Even uit het raam kijken of het
droog is. Dat is inderdaad het geval. Dan naar beneden en buienradar raadplegen. Die geeft geen neerslag aan, maar
heeft het ook wel eens mis. Dan maar even in de korte broek naar buiten om aan het levende lijve te ondervinden
wat het onderbuikgevoel aangeeft. Er staat nagenoeg geen wind. Dat is ook wel eens anders geweest. Zelfs de
temperatuur is prima voor een willekeurige september zondag. Dus het zal allemaal wel meevallen. Snel nog een
ontbijtje verorberen, omkleden en vol goede moed naar de Bron. Gisterenmiddag had ik voor mijzelf berekend dat
we misschien wel met een man of 14 de mooie route naar Asperden (Duitsland) 113 km zouden kunnen rijden. Bijna
goed ingeschat. Op 6 man na waren we toch 14. Voor vertrek konden de armstukken al uit, want het was iet wat
benauwd. Door de hoge luchtvochtigheid zat er voldoende zuurstof in de lucht zodat iedereen de hele rit mee kon.
We vertrokken via Landhorst, industrieterrein Haps, Gennep de brug over richting Ven-Zelderheide. Tot onze
verbazing was daar de benzine al de geprijsd met de verwachtingen van 2024. Een litertje benzine kostte daar al
€ 2,299. Dan maar vlug de grens over om naar de Bacu van Duitsland te fietsen waar de koffie al op ons stond te
wachten. Maar juist de enige renner met nieuwe banden reed lek. Gelukkig was dit euvel, zonder dat de
fietsenmaker erbij was, rap verholpen. Alle helpende handjes zaten onder het smeer. Zelfs daar werd niet moeilijk
over gedaan want de luchtvochtigheid was zo groot dat het gras in de berm uitkomst bood. Aangekomen bij de
Duitse Bacu konden we lekker buiten onder de overkapping zitten. De koffiekoppen waren zo groot dat iedereen aan
1 kop wel genoeg had. Klaar voor het 2 e gedeelte van 56 km terug via Goch, Hommersum naar het pondje in
Afferden. Nadat we allemaal € 1 hadden afgetikt konden we overvaren en onze weg richting Vortum-Mullem
vervolgen. Links en rechts konden we al behoorlijk genieten van de groene vergezichten want op veel plaatsen was
er al behoorlijk wat mais gekneusd. Samen met de vele blaadjes op het fietspad in Sint-Antonis toch een teken dat
de herfst echt is aangebroken. Rond 12.15 uur arriveerden we in Handel met 113km op de teller. Met de laatste rit
van volgende week naar Lennisheuvel op de kalender, loopt ons seizoen helaas alweer ten einde. Zeer benieuwd of
we volgende week bij goed weer natuurlijk, wel met minimaal 14 man of zelfs meer aan het vertrek zullen staan. Dat
zou een mooie afsluiter van het wegseizoen zijn ��.