Geen categorie

Een frisse zondagochtend, maar met een veelbelovend zonnetje aan de hemel. Rond de klok van negen verzamelden de eerste renners zich voor de rit richting Oirschot. Het is meivakantie, dus hier en daar ontbraken wat vaste gezichten, maar met acht man aan de start mochten we zeker niet klagen.

Stipt om negen uur werd er vertrokken, via Boekel richting Veghel. Al snel bleek dat niet alleen de benen, maar ook de navigatie op scherp moest staan. In Veghel ging het even mis: de verkeerde kant van het viaduct werd gekozen. Eén alerte renner had het direct door, maar de rest moest nog even puzzelen om weer bij elkaar te komen. Met wat kunst- en vliegwerk werd de groep gelukkig weer herenigd.

Via Best ging de tocht verder en uiteindelijk bereikten we Oirschot. Daar kwamen we toevallig nog een oud-clubgenoot tegen, die met een groep uit Boekel onderweg was. Een mooie gelegenheid om even bij te praten. Op het terras, in het zonnetje, smaakte de koffie extra goed — een welverdiende pauze.

Na de stop leek het avontuur pas echt te beginnen. Nauwelijks weer onderweg of de navigatie liet ons opnieuw in de steek, wat resulteerde in een extra rondje door Oirschot. En alsof dat nog niet genoeg was, kregen we vlak buiten het dorp te maken met een lekke band.

De buitenband ging er soepel af, maar het terugplaatsen bleek een stuk lastiger. Totdat iemand met de gouden tip kwam: de band iets terugduwen voor extra speling. Probleem opgelost — althans, tijdelijk. Zo’n tien kilometer later was het weer raak met dezelfde band. Snel wat lucht erbij en door, al begon het vertrouwen in het rubber wel te slinken.

Eén van de renners vond het genoeg geweest en koos ervoor om solo verder te gaan — ook omdat hij op tijd thuis moest zijn. De rest zette koers richting Gemert, waar nogmaals lucht bij de band moest worden gedaan. Uiteindelijk bereikten we rond half één Handel.

Een tocht vol kleine obstakels en improvisatie, maar vooral een heerlijke rit in goed gezelschap. Morgen staat er alweer een nieuwe uitdaging op het programma: Koningsdag, met een gezamenlijke tocht voor de A- en B-groep.

Om acht uur ’s ochtends verzamelen, terwijl de nacht nog in de lucht hangt.
Een frisse, kouwen opstart die meteen wakker schudt.

Met negen man sterk, en twee man draaiend op een dubbele crank,
trappend door dorpen en uitgestrekte velden, kilometer na kilometer.

Een welverdiende stop: koffie mi een goei stuk gebak bij den boer. Alles vur €2,49. Of nie Twan….
Even op adem komen, lachen, genieten.

Daarna weer op pad, terug naar hois,
met nog tijd over voor een ziekenbezoek —
en de rest van de dag die zich ontvouwt tot ne mooie zondag🍻

De B-groep had vandaag een mooie klassieker op het programma: de tocht naar ’t Oventje. Met tien man sterk vertrokken we vol goede moed vanuit Handel, de benen fris en de verwachtingen hoog. Via het fietspad langs de Middenpeelweg zetten we koers richting Venhorst en Wanroij. De wind liet zich al vroeg gelden, maar met sterke kopmannen op kop bleef het tempo strak en het moraal hoog.

In Mill lonkte de eerste tussenstop. Bij Fitland leek koffie binnen handbereik, maar de frisse buitenlucht gooide roet in het eten. Gelukkig bood de voetbalkantine uitkomst: voor €1,50 per kop ging de cafeïne er goed in. Na het tweede bakkie voelde iedereen zich weer koersklaar.

Met nieuwe energie sprongen we weer op de fiets richting Uden. De navigatie had echter andere plannen dan wij: waar linksaf werd aangegeven, kozen wij voor rechtdoor. Geen paniek—via Zeeland pikten we de route weer netjes op. Daar namen we ook afscheid van een van onze renners, die verstandig besloot het rustig aan te doen vanwege zijn herstellende knie.

De rest van de groep denderde door richting Uden, Volkel en Boekel. De kilometers tikten lekker weg en rond 12:30 uur reden we weer Handel binnen. Een geslaagde rit met een goede sfeer, stevige blokken tegen de wind en hier en daar een kleine improvisatie.

Conclusie: een leuke tocht met potentie—met een paar kleine aanpassingen in de route wordt dit een blijvertje!

Op een kille zondagochtend stonden elf renners klaar voor vertrek voor een mooie tocht richting Liempde, met als bekende tussenstop het Groene Woud. De route voerde ons dit keer langs de Verreheide en vervolgens richting Erp, waarna we in Keldonk de brug overstaken.

Na het oversteken van de A50 bereikten we de vertrouwde pauzeplaats. Voor sommigen kwam deze stop wat vroeg, maar door een lekke band bij een van de renners werd besloten toch even te stoppen. Terwijl de band werd opgepompt, namen we de tijd voor een welverdiend kopje koffie, ondanks dat er nog zo’n 40 kilometer op het programma stond. Eén renner sloeg de pauze over en zette direct koers richting Handel, omdat hij eerder thuis moest zijn.

Na de pauze vervolgden we onze tocht met tien renners. De route liep verder via Nijnsel en Beek en Donk. Hier werd het kopwerk zwaarder en begon de vermoeidheid zich langzaam te laten voelen. Eenmaal aangekomen in Handel werden we nog getrakteerd op een kop koffie bij een van de renners. Al met al was het een geslaagde tocht met mooie en afwisselende wegen. Hier en daar zaten wat gaten in het wegdek, maar dat stelde weinig voor vergeleken met de omstandigheden waar de profrenners mee te maken krijgen tijdens Parijs-Roubaix.